Singielka-W-Warszawie

Biorąc pod uwagę temat bloga, którego jesteś autorem, pokusiłabym się o stwierdzenie, że może dla Ciebie Warszawa nie byłaby taka zła (bez obrazy jakby co bo jadę w tej chwili stereotypami). Dla kogoś kto chce szybko się wzbogacić i na pieniądzach oprzeć swoją pozycję społeczną - to od razu w niej się odnajdzie. Trudniej szperać i szukać czegoś głębiej, np przyjaźni. Wymaga ona znacznie większego uporu w poszukiwaniach i odporności w niepowodzeniach.
Problem polega pewnie na tym, że ja nigdy nie chciałam mieszkać w Warszawie, ale czego się nie robi z miłości...
Może rzeczywiście wyjazd na jakiś czas by pomógł, ale nie stać mnie na razie na takie szaleństwo - ktoś musi pracować na moje mieszkanie by bank pracować nie musiał ;)
Jeśli jednak nie miałabym tego balastu to pewnie siedziałabym już we Francji, Krakowie albo gdzieś w Norwegii :) a co!

Zresztą, cały czas siedzi mi w głowie ten mój fundusz awaryjny, by dzięki niemu zrobić sobie przynajmniej 1 rok wakacji, chyba zagranicą. Tym bardziej, że moja jedyna rodzina jaką na razie mam to dwoje rodziców i siostra. Rodzice są w Polsce, zaś siostra w Paryżu żyje i pracuje, więc niewykluczone, że jak uzbieram swój "legendarny" już fundusz awaryjny :)), wyląduję na dłużej w Paryżu lub ogólnie we Francji. Ostatnio też kumpel, który żyje ze swoją żoną jak pies z kotem, załatwia sobie pracę we Francji i namawia mnie bym z nim jechał, ale w tym roku mi to nie pasuje. Co ja się tak rozpisałem o tej Francji??? :)) Coś ta Francja mnie przywołuje :)) Ale wiesz dobrze singielko, jak jest z planami - wielkie plany, a potem wielkie gówno :( Tym razem to ja poproszę: "Bez obrazy" (tak ogólnie to napisałem). Życie pewnie samo napisze nam ciekawe scenariusze. Jak zawsze... Miłego wieczoru :)

No tak he he... A tak w ogóle to podjąłem decyzję od dzisiaj będę zamieszczał jeden długi wpis na blogu, to trochę mnie zdyscyplinuje i ochroni przed pisaniem czegokolwiek. Jak będę miał robić jeden wpis dziennie to będzie on bardziej przemyślany i mam nadzieję przez to bardziej ciekawszy. Oczywiście niedzielę nadal będę utrzymywał jako dzień wolny od blogowania.
Ja najbliższy rok, tak gdzieś do wiosny, lata 2011 r. też chcę poświęcić na to, by uporządkować swoje życie, tym bardziej, jak wszystko na to wskazuje, do lipca 2011 r. mogę wyjść także z tego ostatniego długu (Polbank) i zacznę nowy etap w swoim życiu, bez długów. Dopiero wtedy podejmę dalsze decyzje, co dalej ? Albo wyjazd za granicę do pracy na jakiś rok, albo zobaczę co mi życie przyniesie w darze :)

O.K. :)

hmm, ja ostatnio jestem skłonna ją nieco zmienić.... tę opinię... bo czasem natykasz się na ludzi, przy których szaleństwo duszy bez wartościowania i oceniania jest możliwe. Ale pośpiech się nie zmienił :(